Andrzej Gospodarowicz
Biografia
Andrzej Józef Gospodarowicz urodził się 6 lutego 1945 roku w Łosicach. Ukończył szkołę podstawową i średnią, a następnie w 1962 roku rozpoczął studia w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie na kierunku ekonomika handlu, które kontynuował do 1965 roku. Kształcił się również w Moskiewskim Instytucie Ekonomiczno-Statystycznym, gdzie w 1968 roku ukończył kierunek przetwarzanie danych i ekonometria.
W latach 1968-1970 pracował jako asystent w Akademii Sztabu Generalnego w Warszawie. Od 1970 roku związał się zawodowo z Wyższą Szkołą Ekonomiczną we Wrocławiu (późniejszą Akademią Ekonomiczną i Uniwersytetem Ekonomicznym). W 1976 roku uzyskał stopień doktora na podstawie pracy zatytułowanej „Zastosowanie metody priorytetów do rozwiązywania zagadnień z teorii przedsięwzięć czasowych”. Dziesięć lat później otrzymał stopień doktora habilitowanego dzięki pracy „Harmonogramy przedsięwzięć czasowo-przestrzennych i przybliżone metody ich wyznaczania”. Tytuł profesora nauk ekonomicznych nadał mu w 1992 roku prezydent Lech Wałęsa.
Na wrocławskiej uczelni ekonomicznej przeszedł wszystkie szczeble kariery naukowej - od asystenta, przez starszego asystenta, adiunkta, docenta, profesora nadzwyczajnego, aż po profesora zwyczajnego. Pełnił także liczne funkcje organizacyjne, m.in. kierownika Zakładu Metod Komputerowych w Zarządzaniu, Katedry Metod Komputerowych w Zarządzaniu oraz Katedry Bankowości. W latach 1990-1996 był dziekanem Wydziału Zarządzania i Informatyki, a od 2005 do 2012 roku prorektorem do spraw nauki. W 2012 roku został wybrany na rektora Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu na kadencję 2012-2016.
Był profesorem wizytującym na Uniwersytecie Wiedeńskim i Universität Linz, wykładał także w Wyższej Szkole Zarządzania i Bankowości w Poznaniu (filia we Wrocławiu). W 2007 roku objął przewodnictwo Komitetu Nauk o Finansach Polskiej Akademii Nauk. Jego zainteresowania naukowe koncentrowały się na ryzyku bankowym, bankowości elektronicznej i zarządzaniu bankiem. Opublikował ponad 200 pozycji naukowych i wypromował około 20 doktorów.
Za swoją działalność został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1997) i Złotym Krzyżem Zasługi (1989). W 2011 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Wileńskiego, a w 2016 roku - Medal Mikołaja Kopernika Związku Banków Polskich.